De F van falen of de F van feedback?

Bij quasi elke intake, bij het overlopen van het dieetverleden komt het … de lijst met gevolgde diëten, hypes, de afgelegde weg. De opsomming wordt dan gemaakt met een laagje schroom en afgewerkt met de onthulling van een gefaald gevoel. Ineengedoken, oncomfortabel of zelfs gefrustreerd owv zijn/ haar lange opsomming eindigt het relaas.

Ik oordeel als diëtiste nooit want het is toch logisch dat men een oplossing zocht voor zijn/ haar probleem?? Mensen gaan op zoek naar dé manier die de ‘fit’ zal maken en gelukkig ook! Want bij de pakken blijven zitten helpt ook niets. Degene die oordeelt is vaak ongelukkigerwijze de ‘diëter’ zelf. Hard en kritisch voor zichzelf wordt de stempel ‘gefaald’ met een snelle, rake beweging op lichaam en ziel gedrukt. En dat is jammer, zo jammer. Hoe kan je nu boos zijn op jezelf als je je best deed? Hoe kan je je nu schuldig of gefaald voelen omdat je probeerde? Voeden wij zo onze kinderen op? Oordelen wij zo over collega’s? Zijn wij zo streng naar onze geliefden toe? Neen! Waarom dan voor onszelf wel?

Het wordt tijd om die afgelegde weg en probeersels anders te bekijken. Jij bent steeds het resultaat van al je keuzes uit het verleden. En de afgelegde weg brengt je uiteindelijk tot waar je moet zijn. Je pad leert je wat wel en niet bij je past. Wanneer mijn kids iets niet kunnen of ergens niet in slagen start ik de zin: ‘Van proberen….’ , je raadt het al, ze maken hem probleemloos en enthousiast af, …’kan je leren!!’ Bij frustratie of verdriet zien ze snel weer het licht en zoals een kind dat kan, gaan ze weer zorgeloos verder met ontdekken. Helaas verleren heel wat volwassenen dat, we oordelen en blijven hangen in zelfkritiek en/ of schuldgevoel. En dat kan anders, als we het anders willen bekijken! We hebben de onschuld zeker en vast nog in ons om door te gaan, om een mislukte dieetpoging of zelfs dieetdag te zien als een fase, maar niet als een falen.

Wanneer het niet lukt, wanneer het niet werkt, moet je wellicht op zoek naar de reden. Ons lichaam geeft ons feedback, zo bekijk ik het. Wanneer het gaat over een mislukte dieetdag was het misschien gewoon een off day op alle vlak, was je te moe, had je onvoldoende prioriteit voor je bewegingsmoment? Of… En neen, je kan niet elke dag afvallen, zo werkt dat niet. Mogelijke feedback van je lichaam bij bepaalde dieetpogingen, een bepaald dieet of het volgen van een hype; je hebt te vaak honger en mist bepaalde voedingsstoffen, de hype past praktisch niet bij je omdat je te veel speciallekes moet koken, het is niet het moment in je leven, je voeding raakt niet afgestemd op je beweging, … Ons lichaam wil en kan ons zoveel feedback geven die ook kan geïnterpreteerd worden als falen. ‘Het lukt me niet’, ‘Na een week ben ik nog maar 200g kwijt’, ‘Ik heb te veel honger en kan dit toch niet aan’, ‘Bewegen is niks voor mij’,…

Met een beetje hulp en wat afstand van je kritische, oordelende zelve zou je dat falen écht als goede feedback kunnen interpreteren. Dus volgende keer als je denkt aan falen, denk je dan ook aan de F van feedback? Gun jezelf te staan waar je nu staat, de weg die je hebt afgelegd was niet voor niets, je hebt geleerd en dapper gestreden. Resultaten voor je lichaam komen juist wanneer je kan loskoppelen van een gefrustreerde, gestresseerde, kritische geest. Vol vertrouwen, met rust en veel feedback raak je vast en zeker wel tot op je doel. En die omweggetjes, tja, die hebben ergens ook een nut gehad moet je maar denken. Op een reis waar je de weg niet kent rijd je ook al eens fout. Dat is het leven, toch? Of rijd jij dan helemaal terug naar huis om via het nulpunt een volledig nieuwe weg in te slaan? Wanneer je weet dat de weg of de methode veilig is, kan je gerust en gezwind doorzetten met de ontvangen feedback .


Meer items
De F van falen of de F van feedback?

De F van falen of de F van feedback?

Meer items

{{ popup_title }}

{{ popup_close_text }}

x